تاج از فرق فلك برداشتن

جاودان آن تاج بر سر داشتن

در بهشت آرزو ره يافتن

هر نفس شهدي به ساغر داشتن

روز در انواع نعمت ها و ناز

شب بتي چون ماه دربر داشتن

صبح، از بام جهان چون آفتاب

روي گيتي را منور داشتن

شامگه ، چون ماه رويا آفرين

ناز بر افلاك و اختر داشتن

چون صبا در مزرع سبز فلك

بال در بال كبوتر داشتن

حشمت و جاه سليمان يافتن

شوكت و فر سكندر داشتن

تا ابد در اوج قدرت زيستن

ملك هستي را مسخر داشتن

بر تو ارزاني كه ما را خوشتر است

لذت يك لحظه مادر داشتن

(فريدون مشيري)

اين سر آغاز من است

که تو با من ماندی

و تو شعرم خواندی

آسمان خانه تو

کوچ شبهاي زمستان نزدیک

شعله کوچک و گرمش لبریز

******

من برايت غزلی ساخته ام

دست خود تا فلک افراشته ام

تو به فردا نزدیک

من از اکنون دورم

من برايت خانه اي ساخته ام

پر و بالش از نور

سايه بانش خورشید

اين سر آغاز من است

خانه ام بر تن اوج ...

گاهي گمان نمي كني ولي مي شود

 گاهي نمي شود، نمي شود كه نمي شود

 گاهي هزار دوره دعا بي اجابت است

 گاهي نگفته قرعه به نام تو مي شود

 گاهي گداي  گدايي و بخت یار نيست

 گاهي تمام شهر گداي تو مي شود

سکوتم را نگذار به نشـانه ی ِ رضایت

گاهی کلـمات معنـآی ِ دلتنگی را

نمی فهمنــد ...

سرم را روی شانه ات بگذار

تا همه بدانند

حالا

             " همه چیز زیر سر من است "

خیلی وقته که فرصتی واسه نوشتن نداشتم. اما امروز دیگه دلم طاقت نداشت.

بعد از ظهر یه روز بهاری. بیرون از اینجا که دوسش ندارم هوا هم آفتابیه هم ابری ! داره بارونم میاد. کلی این بیرون درخت کاج و سرو و اقاقی هست. بوی بارونم که بهشون اضافه شده. جات خالیه. البته اون بیرون. اینجا که اومدن نداره !

دلم تنگه . نمی دونم چرا. دوست دارم زودتر این پایان نامه لعنتی تموم شه. دیگه خسته شدم. بعدش وقت دارم که یه کمی هم روی سایر کار هام فکر کنم. اینجا اصلا جای خوبی نیست. حداقلش اینجور جاها واسه کسایی که مدیریت خوندن خوب نیست.چون بدجوری اذیت میکنه ...

دلم تنگه. نمیدونم دیگه چی بگم ...

دوستت دارم.

هیچ و هیچ تر

شیفته ی هم می شویم

حتی اگر پاندول بی قواره ی ساعت  نرقصد

 یا

نسخه های دارو پیچیده نشود

بی بحث و جدل

چکش می شویم

فاقد بیماری

و مخفیانه یا شاید هم آشکار

لب ِ قدغن ها را می دوزیم

                                                                                                             دکتر علی شریعتی

خوب من ، مي خوامت ، آرزومه بيام تو خوابت

عزيزم بخندي ، بشم محو صورت ماهت

دوست دارم بميرم اما اون اشکاتو نبينم

بردي تو ديگه قلب من ، مي خوام اون دستاتو بگيرم

 عشق من باش ، جون من باش

نذاري يه روز اين دلو تنهاش

اي ديوونه ، دوست دارم

نمي تونم از تو چشم بردارم

عشق من با تو شادم ، آخه نمي ري تو از يادم

روزي که تو رو ديدم ، دلمو به دل تو دادم

حالا من مي دونم ، بي تو يه لحظه نمي مونم

تا دنيا باشه پا برجا ، به پاي عشقت مي مونم

عشق من باش ، جون من باش

نذاري يه روز اين دلو تنهاش

اي ديوونه ، دوست دارم

نمي تونم از تو چشم بردارم

 براي داشتن تو حتي واسه يه لحظه

جونمو ، زندگيمو بدم ، بازم مي ارزه

عشق من باش ، جون من باش

نذاري يه روز اين دلو تنهاش

اي ديوونه ، دوست دارم

نمي تونم از تو چشم بردارم

عشق من باش

همسفر!

در اين راه طولاني كه ما بي‌خبريم

و چون باد مي‌گذرد

بگذار خرده اختلاف‌هايمان با هم باقي بماند

خواهش مي‌كنم! مخواه كه يكي شويم، مطلقا

مخواه كه هر چه تو دوست داري، من همان را، به همان شدت دوست داشته باشم

و هر چه من دوست دارم، به همان گونه مورد دوست داشتن تو نيز باشد

مخواه كه هر دو يك آواز را بپسنديم

يك ساز را، يك كتاب را، يك طعم را، يك رنگ را

و يك شيوه نگاه كردن را

مخواه كه انتخابمان يكي باشد، سليقه‌مان يكي و روياهامان يكي.

هم‌سفر بودن و هم‌هدف بودن، ابدا به معني شبيه بودن و شبيه شدن نيست.

و شبيه شدن دال بر كمال نيست، بلكه دليل توقف است

عزيز من!

دو نفر كه عاشق‌اند و عشق آنها را به وحدتي عاطفي رسانده است، واجب نيست كه هر دو صداي كبك، درخت نارون، حجاب برفي قله علم كوه، رنگ سرخ و بشقاب سفالي را دوست داشته باشند.

اگر چنين حالتي پيش بيايد، بايد گفت كه يا عاشق زائد است يا معشوق و يكي كافي است.

عشق، از خودخواهي‌ها و خودپرستي‌ها گذشتن است اما، اين سخن به معناي تبديل شدن به ديگري نيست .

من از عشق زميني حرف مي‌زنم كه ارزش آن در «حضور» است نه در محو و نابود شدن يكي در ديگري.

 عزيز من!

اگر زاويه ديدمان نسبت به چيزي يكي نيست، بگذار يكي نباشد .

بگذار در عين وحدت مستقل باشيم.

بخواه كه در عين يكي بودن، يكي نباشيم..

بخواه كه همديگر را كامل كنيم نه ناپديد .

بگذار صبورانه و مهرمندانه درباب هر چيز كه مورد اختلاف ماست، بحث كنيم ،اما نخواهيم كه بحث، ما را به نقطه مطلقا واحدي برساند.

بحث، بايد ما را به ادراك متقابل برساند نه فناي متقابل .

اينجا سخن از رابطه عارف با خداي عارف در ميان نيست .

سخن از ذره ذره واقعيت‌ها و حقيقت‌هاي عيني و جاري زندگي است.

بيا بحث كنيم.

بيا معلوماتمان را تاخت بزنيم.

بيا كلنجار برويم .

اما سرانجام نخواهيم كه غلبه كنيم.

بيا حتي اختلاف‌هاي اساسي و اصولي زندگي‌مان را، در بسياري زمينه‌ها، تا آنجا كه حس مي‌كنيم دوگانگي، شور و حال و زندگي مي‌بخشد نه پژمردگي و افسردگي و مرگ، حفظ كنيم.

من و تو حق داريم در برابر هم قدعلم كنيم و حق داريم بسياري از نظرات و عقايد هم را نپذيريم.

بي‌آن‌كه قصد تحقير هم را داشته باشيم .

عزيز من! بيا متفاوت باشيم

بخشی از نامه نادر ابراهیمی ( داستان نویس معاصر ) به همسرش

در اين دنيا تك و تنها شدم من

                             گياهي در دل صحرا شدم من

چو مجنوني كه از مردم گريزد

                                شتابان در پي ليلا شدم من

چه بي اثر مي خندم،  چه بي ثمر مي گريم،      

 به ناكامي چرا رسوا شدم من،  چرا عاشق چرا شيدا شدم من

من آن دير آشنا را مي شناسم

                                 من آن شيرين ادا را مي شناسم

 محبت بين ما كار خدا بود

                                 از اينجا من خدا را مي شناسم

چه بي اثر مي خندم،  چه بي ثمر مي گريم،    

 به ناكامي چرا رسوا شدم من، چرا عاشق چرا شيدا شدم من

خوش آن روزي كه اين دنيا سر آيد

                                  قيامت با  قيام محشر آيد

 بگيرم دامن عدل الهي

                               بپرسم كام عاشق كي برآيد

چه بي اثر مي خندم،  چه بي ثمر مي گريم،   

به ناكامي چرا رسوا شدم من،  چرا عاشق چرا شيدا شدم من

عاشق آن است که بی خویشتن از ذوق سماء

پیش شمشیر بلا رقص کنان می آید

زن عشق می كارد و كینه درو می كند ...

دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر ...

می تواند تنها یك همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی ...

برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانونگذار می توانی ازدواج كنی ...

در محبسی به نام بكارت زندانی است و تو ...

او كتك می خورد و تو محاكمه نمی شوی ...

او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می كنی ...

او درد می كشد و تو نگرانی كه كودك دختر نباشد ...

او بی خوابی می كشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ...

او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر ...

و هر روز او متولد میشود؛ عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و میمیرد ...

و قرن هاست كه او عشق می كارد و كینه درو می كند چرا كه در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی بربادرفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش، گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد سینه ای را به یاد می آورد كه تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می كند ...

و اینها همه كینه است كه كاشته می شود در قلب مالامال از درد ...

و این، رنج است

دکتر علی شریعتی

ای از عشق پاک من همیشه مست

من تو را آسان نیاوردم به دست،

بارها این کودک احساس من

زیر بارانهای اشک من نشست ...

 در دل آتش نشستن، کار آسانی نبود

راه را بر اشک بستن، کار آسانی نبود،

با غروری هم قد و بالای بام و آسمان

بارها در خود شکستن،کار آسانی نبود

 بارها این دل به جرم عاشقی

زیر سنگینی بار غم شکست

من تو را آسان نیاوردم به دست

 در به دست آوردنت،

                         بردباری ها شده، بی قراری ها شده، شب زنده داریها شده

در به دست آوردنت،

                      پایداری ها شده، با ظلم و جور روزگار

                                                               سازگاری ها شده،

 ای از عشق پاک من همیشه مست

                          من تو را آسان نیاوردم به دست،

                                           من تو را آسان نیاوردم به دست

مرا

                  تو

                     بی سببی

                                  نیستی

به راستی

صلت کدام قصیده ای ای غزل ؟

ستاره باران جواب کدام سلامی،

                                      به آفتاب

                                           از دریچه ی تاریک ؟

کلام از نگاه تو شکل می بندد.

خوشا نظر بازیا که تو آغاز می کنی !

پس پشت مردمکانت

فریاد کدام زندانی است، که آزادی را به لبان برآماسیده ی گل سرخی پرتاب می کند ؟

ورنه، این ستاره بازی

                              حاشا ،

                             چیزی بدهکار آفتاب نیست ...

نگاه از صدای تو ایمن می شود

چه مؤمنانه نام مرا آواز می کنی !

و دلت ، کبوتر آشتی است

                           در خون تپیده

                                        به بام تلخ.

با این هه

                 چه بالا

                          چه بلند

                               پرواز می کنی !

                  مثل عبادتم ...

تو رو دوست دارم

                        مثل سعادتم

به تو محتاجم و احتیاج من

                           عادته نمی شه ترک عادتم

 تو نمای کامل صداقتی

واسه من همیشه در نهایتی

لذت تلاوت یه آیه ای                دلنشینه از تو هر حکایتی

                  با تو همصدا شدن نیت من                    عشق تو تمام حیثیت من

سایه ی بلند تو روی سرم

                                 حافظ ثبات و امنیت من

تو بدان بزرگی در آسمانها ...

آرزویی بدین کوچکی را توانی برآورد کرد ... آری !

خدایا شکر که همه چیز به خوبی و خوشی تموم شد. خوشبحتی رو با تموم یاخته هام حس می کنم.

دوازدهم خرداد ۸۷ هم رسید. می بینی ...؟! چقدر نزدیک و چقدر دوریم از هم؟ تولدت مبارک جونم. قدر همه لحظه هایی که اومدم اینجا و بغض امونم نداد که آپ کنم دوستت دارم.

چیزی دیگه نمونده که تموم بشه. اون پائینو ببین.پرستو ها دارن به هم می رسن. خیلی نزدیک شدن.

                       می گذرم، می گذرم

                     ز برای تو از جان می گذرم
                                         ز دیار تو گریان می گذرم 

اشک و آهم زاد راهم، می روم و دست دعا بر آسمان دارم
دور از یاران افتاد خیزان می روم و دام بلا به پای جان دارم
من و سوز عشق و خانه به دوشی

من و شام هجر و كنج خموشی
ره بی پایانی دارم من ...  سر بی سامانی دارم من
من از شهر تو چون نالان می گذرم تنها سایه من باشد همسفرم
این عشق تو مرا بنگر تا كجا كشانده دست از دلم بدار كه دگر طاقتم نمانده

منتظر باید ماند...

این نویدیست درآویخته با پرده ی رنگ ...

قشنگه لاک پشتمون ؟

سلام .

خونه گرفتیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم. 

چند وقت دنبال خونه بودیم نتونستم بیام اینجا. ببخشید. عروسک هم واسه خونه مون گرفتیم. عکساشونو ببینید.

 راستی هفتم تیر ماه عروسیه.  کی میاد ؟

 چرا اینقده طلا گرون شده  آخه ؟ مگه من غول چراغم که هی به نسبت قیمت طلا پول بیشتر دربیارم؟  شیطونه می گه خودمو بکشما ...

سلام.

خیلی وقته که نیومدم اینجا بنویسم. یه مدتی دلم بدجوری ابری بود. دنبال خونه بیدیم. سراغ  ندارید؟ سه هفته س که داریم دنبال خونه می گردیم. می گن الان فصلش نیست. خوب منم می دونم فصلش نیست ولی فصلش که برسه گرون می شه آخه. ریحان منم که اینجا نیست هر روز بتونیم بریم می مونه فقط پنجشنبه جمعه که بیشتر جاها یا تعطیله یا تو خونه ها کسی نیست.

خودمو می کشم. هنوز طلا هم نگرفتیم. چرا این طلاهه ارزون نمی شه. وقتمون خیلی کمه. هوا هم سرده و شده مزید بر علت. فکر کنم بهار که برسه و یه کمی هوا بهتر بشه بتونیم تو یه هفته بیشتر خریدامونو انجام بدیم. حالا  تا عروسی وقت داریم. ( نمی گم چه روزیه بمونید تو خماری )

راستی همه تون دعوتید. نگران نباشید. مدرسه و دانشگاه ها هم تعطیله. فقط می مونن پشت کنکوریا اونا هم که نمیان. ای جونم این هفته پنجشنبه تعطیله. یه روز بیشتر. تازه تولد منم هست.

این اداره هم که عیدی میدی نمی ده. اعصاب ندارماااااااااااااا !